Het nieuwe kabinet daalt vandaag na 9.50 uur de trappen af van Huis ten Bosch, het woonpaleis van onze koning. Een paar minuten daarvoor heeft de vorst alle leden van zijn kabinet beëdigd. Dat ging hem deze keer niet gemakkelijk af. Hij was narrig. Zijn gedachten waren bij zijn vrouw en oudste dochter: Die tonen tenminste lef voor mijn vaderland. Hun koninklijke veren liggen in de oude muurkast op zolder. Getooid in gevechtspakken en vervaarlijk geschminkt staan die twee paraat ter verdediging van mijn koninkrijk. Nee, dan dit ploegje. Een minderheidsploegje met geen enkele macht. Nul komma nul. Wat een slappe hap.
Terwijl ze de trappen verder afdalen loopt zijn irritatie op. Waarom duld ik ze in mijn huis, schiet door zijn hoofd, waarna hij ze, met een toorn die iedereen verbijstert, de trappen van zijn paleis afjaagt.
Iedereen is in verwarring. Fotografen draaien hun lenzen wild in de rondte om maar niets van dit tafereel te hoeven missen. Dan wenkt de koning naar beneden. Parmantig lopen de fractieleiders van de oppositiepartijen de trappen op. Ze nestelen zich rondom de majesteit. Die laatste is in zijn element. Hij geeft high-fives aan Jimmy en een kushandje aan Miriam. Lidewij poseert liggend met haar hoofd op haar hand, aan de voeten van de koning. Jan zit op de schouders van Laurens. Jesse zwaait met de tekst: ’70? No way!’. Chris houdt zijn Statenvertaling hoog boven de groep. Henk draagt de foto van Mona omgekeerd op de revers van zijn jasje. Geert is afwezig, hij houdt niet van gezelligheid.
De koning staat fier rechtop! Hier staat hij op zijn eigen Haagse Trappen, temidden van de echte macht. Klaar voor de bordesfoto. Hij denkt terug aan het Holland House in Milaan. Wat heeft hij daar genoten, tussen al die winnaars. De koning houdt van winnaars.
