Ik heb niks met revoluties, meer met kaizen. Iedere dag het leven een beetje beter, een beetje mooier maken. Door heel eenvoudig te doen. Want in de eenvoud ligt de oplossing. Maar eenvoud is moeilijk. Daarvoor moeten soms zaken overhoop gehaald worden. Daardoor lijken mijn ideeën revolutionair, maar dat zijn ze niet.

Ik boom graag over goeie ideeën, maar pas nadat we besloten hebben ze eerst uit te voeren. Ik heb een hekel aan beleidsplannen. Ik schrijf iets pas op als het werkt. Beleidsplannen veronderstellen een zekerheid die er niet is.

Want als het om onderwijs gaat heb ik niet zoveel met zeker weten. We werken weliswaar naar dezelfde doelen toe, maar doen dit toch voornamelijk vanuit persoonlijke drijfveren, overtuigingen en kwaliteiten. Wie durft dan nog te zeggen wat het exacte effect hiervan is op een kind, dat op zijn beurt ook weer met persoonlijke drijfveren, motivaties en vragen partij is in het geheel? Wat kun je dan nog zeker weten?

Eenvoud, Doen en Onzekerheid lopen als een rode draad door mijn werk als schoolleider bij de Stichting Onderwijs Midden-Limburg in Roermond, waar we ferme stappen zetten in het iedere dag een beetje beter maken van het onderwijs.

Bij Agora werken we naar de einddoelen toe op een manier die in niets meer lijkt op een gewone school.

Daarnaast zie ik de toekomst van ‘school’ vooral als kinderen die thuisnabij leren in betekenisvolle en actieve ecosystemen. Daarom bouw ik mee aan fieldlabs op diverse plekken (op dit moment concreet in Kerkrade) waar kinderen leren in hun eigen omgeving op plekken waar ondernemers, instellingen, overheid en de buurt nieuwe vormen van samenleven, samenwerken en economie ontdekken en vormgeven.